"umutlarımı duvarlara çarpa çarpa" özlemek..
benden ibaret yalıtılmış dünyamda
özledikçe özlemek
26.02.2011
ÇY
benGeldim
Saturday, February 26, 2011
Tuesday, February 15, 2011
Tuesday, February 8, 2011
Friday, February 4, 2011
Wednesday, February 2, 2011
özle özle bitmiyor!
öyle çok özledim ki..
annemin o yersiz telaşlı hallerini, babamın içindeki duygusal adamı, bana sevgiyle bakan gözlerini, nurselimi, kardeşimi, tombul yanaklı anne annemi, rabişimi..buk'u, başak'ı, nöznurumu ....arkadaşlarımı..özlediğim kara parçası değil...
zor olan sevdiklerimden uzak olmak.
bu günlerde iyice dayanılmaz oldu sanki hasret. Yalnız olsaydım ne yapardım bilmiyorum. Bir arkadaşım "insan sevdiği birlikte olunca her güçlüğün üstesinden geliyor" dediğinde canım yanmıştı o zamanlar kendi hesabıma. Ama şimdi yaşadığım gerçeklik bu işte!..
yaşamak tüm mutlulukları aynı yerde tutmayı kapsamıyor ne yazık ki..
baba özledim seni.. annemin telaşlı ve anççıl hallerinden kaçarak seninle konuşmayı gecenin geç saatlerinde.. ama sen şimdi başka biri gibisin. beni başkası ile paylaşamadığından mı bilmiyorum ama anlamıyorum seni. hep düşünürdüm ki ben mutluysam sen de mutlu olursun. şimdi ben mutluyum O'nunla. ama neden sen uzaksın böyle? ne çok üzülüyorum bir bilsen..ahh. en çok da seni anlamıyorum. neden?
eskiden beni böyle hıçkırıklara boğan birisi vardı. Aslında O birisi hiç olmadı, olamadı. ama ben ağladım çok..anladım sonra O birisi aslında hayatımda olması gereken O değilmiş. ve ne şanslıyım ki hayatımın O'su ile karşılaştım. O da beni sevdi. Hatta önce O sevdi beni.. Peki ben neden şimdi ben seni düşününce ağlıyorum baba? hani sen bana demiştin ki yıllar önce "biz senin arkadaşın gibiyiz, her şeyini anlatabilirsin bize kızım". Daha sonra büyüdüğümde, bir insanın çocuğuna söylemesi gereken temel cümlelerden birisi olduğuna inanmıştım ben. Ama ama şimdi "O her şeyimi" anlatacağım babam nerede? neden toplumun basit gereksiz teferruatlarına takılan, kızının " O her şeyini" hiçe sayan biri oldun? işte bu soru beni uykusuz bırakan...
neden?
Ben sadece mutluluğumu paylaşmak istiyorum sizinle, hepsi hepsi bu. Yetmez mi?
02.02.2011
ÇY
02.02.2011
ÇY
annemin o yersiz telaşlı hallerini, babamın içindeki duygusal adamı, bana sevgiyle bakan gözlerini, nurselimi, kardeşimi, tombul yanaklı anne annemi, rabişimi..buk'u, başak'ı, nöznurumu ....arkadaşlarımı..özlediğim kara parçası değil...
zor olan sevdiklerimden uzak olmak.
bu günlerde iyice dayanılmaz oldu sanki hasret. Yalnız olsaydım ne yapardım bilmiyorum. Bir arkadaşım "insan sevdiği birlikte olunca her güçlüğün üstesinden geliyor" dediğinde canım yanmıştı o zamanlar kendi hesabıma. Ama şimdi yaşadığım gerçeklik bu işte!..
yaşamak tüm mutlulukları aynı yerde tutmayı kapsamıyor ne yazık ki..
baba özledim seni.. annemin telaşlı ve anççıl hallerinden kaçarak seninle konuşmayı gecenin geç saatlerinde.. ama sen şimdi başka biri gibisin. beni başkası ile paylaşamadığından mı bilmiyorum ama anlamıyorum seni. hep düşünürdüm ki ben mutluysam sen de mutlu olursun. şimdi ben mutluyum O'nunla. ama neden sen uzaksın böyle? ne çok üzülüyorum bir bilsen..ahh. en çok da seni anlamıyorum. neden?
eskiden beni böyle hıçkırıklara boğan birisi vardı. Aslında O birisi hiç olmadı, olamadı. ama ben ağladım çok..anladım sonra O birisi aslında hayatımda olması gereken O değilmiş. ve ne şanslıyım ki hayatımın O'su ile karşılaştım. O da beni sevdi. Hatta önce O sevdi beni.. Peki ben neden şimdi ben seni düşününce ağlıyorum baba? hani sen bana demiştin ki yıllar önce "biz senin arkadaşın gibiyiz, her şeyini anlatabilirsin bize kızım". Daha sonra büyüdüğümde, bir insanın çocuğuna söylemesi gereken temel cümlelerden birisi olduğuna inanmıştım ben. Ama ama şimdi "O her şeyimi" anlatacağım babam nerede? neden toplumun basit gereksiz teferruatlarına takılan, kızının " O her şeyini" hiçe sayan biri oldun? işte bu soru beni uykusuz bırakan...
neden?
Ben sadece mutluluğumu paylaşmak istiyorum sizinle, hepsi hepsi bu. Yetmez mi?
02.02.2011
ÇY
02.02.2011
ÇY
Whenever I think about the life, I always come to the same point: everything has a reason!
During the life time period, somethings are deleted from someone's mine, somethings begin..
I said so many times "why not?"
Now I know the answer..
"TIME"
Now I'm in love..
I've tasted to love in a real manner..in deep inside.
whatever I thought before for someone are nonsense now, just a regret..but I know that I have to feel in that way in that time...till meeting with you.
I love you everyday a little more more..and loosing the sensation of sharing you with others.
and just I'm scaring to love you in this way..in this way deep inside..
I don't know that why I'm crying now...
happiness
piece
love
all I have is you.
02.02.2011
ÇY
During the life time period, somethings are deleted from someone's mine, somethings begin..
I said so many times "why not?"
Now I know the answer..
"TIME"
Now I'm in love..
I've tasted to love in a real manner..in deep inside.
whatever I thought before for someone are nonsense now, just a regret..but I know that I have to feel in that way in that time...till meeting with you.
I love you everyday a little more more..and loosing the sensation of sharing you with others.
and just I'm scaring to love you in this way..in this way deep inside..
I don't know that why I'm crying now...
happiness
piece
love
all I have is you.
02.02.2011
ÇY
kızgınlığım
insan bu yaştan sonra anne-babasının düşünce ve davranışlarını değiştiremiyor. o zaman ne yapmalı sence? bilmiyorum ki daha üzücü olan onların ahlak değerlerinin gerçek yüzünü mü görmek..onların açısından bakmak filan istemiyorum. hayat yaşanılarak öğreniliyor. iyi ya da kötü tecrübelerle.. facebookta ilişkisi var yapıyorum hemen yapmasan iyi olurdu. skype ye fotoğramızı aylar sonra koyuyorum. koymasan iyi olurdu. ezgi nişalanlandı koydu mu hiç? peki sen nerden biliyorsun ki? kızgınlığım böyle sorularla karşılaşmam. beni daha hırçınlaştırmaktan başka ne işe yarıyor acaba bilseler..
gerçekten anlayamadığım şey acaba birlikte çekilen bir fotoğraf bir sevgiyi anlatmıyorsa neyin göstergesi ki?
senden başka kime anlatılır ki bunlar?
Buk'a sevgilerimle
Tuesday, November 9, 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)